Poker w polskiej Ustawie o grach hazardowych

W Głos Eksperta DNIA
- Updated

Regulacje prawne dotyczące pokera, jednej z najbardziej popularnych na świecie gier karcianych, od lat wzbudzają w Polsce kontrowersje. Liczne grono miłośników tej gry wielokrotnie zwracało uwagę na niekorzystne przepisy ograniczające możliwość legalnej gry w naszym kraju.

Spójrzmy, jak wygląda ten problem na gruncie polskiej Ustawy o grach hazardowych.

„Stare” przepisy

Ustawa, w kształcie obowiązującym do 31 marca 2017 r., zezwalała na legalną grę w pokera wyłącznie w kasynach gry. Była to regulacja bardzo mocno krytykowana, bowiem de facto odcinała całe rzesze zainteresowanych od możliwości zgodnej z przepisami gry w pokera.

Ustawodawca uznał, że tak rygorystyczne regulacje rzeczywiście są zbyt daleko idące i w związku z tym podjął próbę ich zmiany – liberalizacji. Uzasadniając zmiany w ramach „dużej nowelizacji” Ustawy o grach hazardowych, która weszła w życie w kwietniu 2017 r., projektodawcy zwrócili uwagę, że w związku z niewielką liczbą kasyn, niemal niemożliwe jest organizowanie mniejszych turniejów pokerowych, zwłaszcza tam, gdzie kasyna po prostu nie funkcjonują. Nowelizacja wprowadziła do treści ustawy całkowicie nowy artykuł, którego przepisy w założeniu miały wyjść naprzeciw oczekiwaniom branży i pasjonatów pokera.

„Nowe” przepisy

Zgodnie z wprowadzonym nowelizacją i obowiązującym obecnie art. 6a ust. 1 Ustawy: „Gra w pokera może być organizowana w kasynach gry lub poza kasynem gry przez podmioty urządzające gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry (…)”. Gra może być prowadzona w formie turnieju, lub w formie „gracz kontra kasyno”, oczywiście w obu przypadkach na podstawie regulaminu zaakceptowanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Nowym rozwiązaniem jest możliwość opisana w punkcie drugim art. 6a ust. 1 Ustawy, w którym prawodawca dopuścił możliwość organizacji przez operatora kasyna turnieju pokera poza kasynem gry. Ta ewentualność została jednak obwarowana szeregiem wymogów formalnych i organizacyjnych, jakie musi spełnić organizator:

–  uczestnicy turnieju gry w pokera grają między sobą, a liczba wynosi co najmniej 10 osób;

– obowiązek zgłoszenia turnieju właściwemu dyrektorowi izby administracji skarbowej;

– akceptacja regulaminu przez właściwego ministra;

– obowiązek zainstalowania w miejscu gry systemu audiowizyjnego.

Wydaje się, że tak daleko idące wymagania formalne i techniczne znacząco ograniczają zapał operatorów kasyn do organizacji turniejów pokera poza lokalizacjami, w których funkcjonują kasyna. 

Turniej organizowany przez podmiot inny niż kasyno

Drugą istotną zmianę w regulacjach dotyczących pokera, wprowadzają przepisy art. 6a ust. 2. Czytamy tam, iż „Gra w pokera może być urządzana w formie turnieju gry w pokera poza kasynami gry przez podmiot nieposiadający koncesji na prowadzenie kasyna gry.

Brzmiałoby bardzo dobrze, jednak w drugiej części przepisu ustawodawca dodaje – „jeżeli wygraną są nagrody rzeczowe, a wartość nagród rzeczowych nie przekracza 50% kwoty bazowej, o której mowa w art. 70”. Dzisiaj to kwota około 2500 złotych. Biorąc pod uwagę nagrody, o które walczą uczestnicy największych turniejów pokerowych na świecie, polska regulacja, pisząc eufemistycznie, nie należy do szczególnie atrakcyjnych.

Ponadto także w tym przypadku organizację turnieju obwarowano dodatkowymi wymogami. I tak, zgodnie z przepisami, organizator zobowiązany jest do:

– zgłoszenia organizacji turnieju właściwemu dyrektorowi izby administracji skarbowej;

– uzyskania zatwierdzenia regulaminu turnieju przez właściwego ministra;

– wydzielenia pomieszczenia na grę, do którego wstęp będą miały wyłącznie pełnoletnie osoby zaproszone przez organizatora.

Zgłoszenie, o którym mowa powyżej musi zawierać:

– imię, nazwisko i adres zamieszkania osoby zgłaszającej albo nazwę, adres siedziby podmiotu zgłaszającego;

– nazwę turnieju gry w pokera;

– określenie czasu, w którym planuje się urządzenie turnieju oraz miejsca, w którym się odbędzie;

– przewidywaną liczbę uczestników;

– opis środków przedsięwziętych w celu uniemożliwienia dostępu niepełnoletnim uczestnikom.

Kto może zorganizować turniej?

Warto podkreślić, że ustawodawca bardzo szeroko opisał krąg podmiotów, które mogą zorganizować taki turniej. W art. 6a ust. 4 zapisano bowiem, że „Gra w pokera w formie turnieju gry w pokera poza kasynami gry, (…) może być urządzana przez osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, a więc właściwie przez każdego, kto ma wolę zorganizowania turnieju pokera. Jest to rozwiązanie niewątpliwie idące w dobrym kierunku.

Jednocześnie zastrzeżono, iż organizatorzy, będący osobami fizycznymi, w tym członkami władz osób prawnych lub jednostek organizacyjnych organizujących turniej, nie mogą być skazani prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo skarbowe. Choć komentowany przepis nie wskazuje wprost takiego obowiązku, wydaje się, że fakt niekaralności najlepiej poprzeć zaświadczeniem o niekaralności uzyskanym z Krajowego Rejestru Karnego.

Podkreślenia wymaga, że obowiązki prawne organizatorów nie kończą się z chwilą zakończenia turnieju. W terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym turniej zakończono, zobowiązani są oni bowiem do przedstawienia dyrektorowi izby administracji skarbowej, któremu turniej zgłaszano szczegółowej pisemnej informacji o osobach, które uzyskały wygrane w turnieju, oraz o rozliczeniu podatku od gier.

Jak zatem widać skala wymogów formalnych jest duża, co może odstręczać potencjalnych organizatorów turniejów pokera.

Jest lepiej?

Zapewne tak. Nowelizacja Ustawy o grach hazardowych częściowo przecież zliberalizowała przepisy dotyczące pokera. Trzeba też odnotować, iż ustawodawcy postanowili „wyjąć” pokera z katalogu gier losowych i umieścić tę grę w odrębnej grupie gier hazardowych – grach karcianych. Poker przestał być zatem definiowany jako gra losowa, które to określenie wręcz irytowało wielu znawców pokera, podkreślających przewagę umiejętności samych graczy nad losowością gry.

Niemniej skala obowiązków o charakterze organizacyjnym i administracyjnym nakładanych na organizatorów wciąż może się wydawać zbyt duża. Krytyce poddawane jest również ograniczenie kwoty na wygrane w turniejach organizowanych przez podmioty inne, niż kasyna. Ta regulacja sprawia de facto, że takie turnieje są traktowane raczej jako zabawa, niż poważna gra w pokera, z jaką mamy do czynienia na legalnie organizowanych turniejach za granicą.

Dodać też trzeba, że turnieje pokera organizowane w oparciu o regulację art. 6a Ustawy, nie mogą być organizowane w formie rozgrywek online. Wskazuje na to nie tylko treść komentowanych wyżej przepisów, ale także art. 5 ust. 1b Usatwy, zgodnie z którym „urządzanie gier hazardowych przez sieć Internet, z wyjątkiem zakładów wzajemnych i loterii promocyjnych, jest objęte monopolem państwa”.

Można zatem pokusić się o sformułowanie, że ustawodawca wykonał nawet nie krok, ale pół kroku w kierunku oczekiwanym przez polskie środowisko pokerowe. Czy sytuacja ulegnie zmianie? Na razie nie słychać, aby Ministerstwo Finansów prowadziło prace nad kolejną znaczącą nowelizacją ustawy hazardowej, zatem jeśli nawet zmiany nastąpią, nie należy się ich spodziewać w najbliższym czasie.

Zobacz też

Armenia zaostrza przepisy hazardowe. Ograniczenia dotyczą lokalizacji

Minister finansów Republiki Armenii, Atom Janjughazyan, podczas ostatniego posiedzenia rządu potwierdził zamiar zaostrzenia krajowych przepisów hazardowych. Nowe przepisy zmienią

Czytaj więcej...

Malta chce przyciągnąć pracowników

Fundacja Gaming Malta połączyła siły ze swoim europejskim odpowiednikiem iGEN i uruchomia projekt „Why iGaming”, który skoncentruje się na

Czytaj więcej...

Kasyno i poker online w niemieckich krajach związkowych

Pomimo podzielonych zdań i opinii, niemieckie kraje związkowe osiągnęły finalnie porozumienie w sprawie zastosowania przejściowych przepisów, które dopuszczają obecność

Czytaj więcej...

Mobile Sliding Menu